“KALIGAYAHANG HINDI MATUTUMBASAN”

Kaligayahan na Hindi Makalimutan Kailanman

ni: JANNIN ZANE D. GALIDO

Bawat isa sa atin ay may masayang mga pangyayari sa ating buhay. Mga pangyayaring hinding-hindoi natin makakalimutan, dahil sa dulot nitong matinding kasiyahan. Sobrang saya maging masaya lalong-lalo na pag an gating pamilya, kaibigan o kahit sino mang mahal natin sa buhay an gating kasama.

Maraming masasayang pangyayari ang ating nagdaan noong nakaraang taon ngunit isa sa pinakamasayang pangyayari sa buhay ko ay noong umuwi ang aking ina noong disyembre ng nakaraang taon galing sa Dubai. Isa siyang domestic helper sa bansang iyon at dalawang taon bago siya makauwi kaya sobra akong natuwa noong nalaman kong uuwi na siya. Medaling araw noon at sobrang ginaw pa noong sinalubong namin ang pagdating niya. Sobra talaga akong nagagalak sa muling pahkikita naming ng aking ina. Agad ko siyang niyakap at mangiyak-ngiyak pa ako noon dahil sa sobrang pagkamiss ko sa kanya. Kitang-kita ko ang tuwa sa mga mata niya sa muli naming pagkikita. Nagbonding kaming magkapamilya nagpunta kami sa mall para magbonding pero ang nagustuhan kong bonding namin noong   nagpunta kami sa Cafe sa Bukid. Sobrang nasiyahan si mama sa luntiang paligid na nadadaanan naming papunta roon at makita lang na masaya siya at palaging nakangiti ang isa sa napakagandang tanawin. Malayo ang biyahe papunta sa Café sa Bukid ngunit Masaya naman kami ng aming pamilya pag-uwi. Dahil hindi lang tiyan ang nabusog sa amin dahil pati narin an gaming mga mata dahil sa naggagandahan at nagluluntiang paligid roon. Sa bawat araw ay sinusulit naming ang mga oras na kasama naming si mama sa bahay dahil pagkatapos ng isang buwan ay babalik na naman siya sa Dubai. Walang kahit isang sandali na naging malungkot ang aming bahay noong andito si mama. Palagi kaming masaya, palaging nagtatawanan at laging may mga ngiti na nakaukit sa aming labi.

Para sa akin hindi kumpleto ang isang pamilya lalong-lalo na pagwala ang ina dahil ang ating ina ang siyang ilaw ng tahanan, ang siyang gagabay at magbibigay buhay sa ating buhay. Parte ng isang pinakamasayang pangyayari sa aking buhay anmg aking ina, alam kong sa mga darating na taon ay may mas masaya pang pangyayari sa aking buhay ang magaganap ngunit ang pag-uwi ni mama noon ay nanatili at magmamarka parin panghabang buhay.

Pagbibigay Halaga sa Masasayang Pangyayari

ni: MERRY GLENN T. MARTINEZ

Sa buhay ng bawat tao hindi natin maiaalis na magkaroon ng isang napakagandang pangyayaring talagang hindi natin malilimutan lalo na kung ito ay magaganda keysa sa mga masasama o malulungkot na pangyayari kaya mas binigyang natin ng halaga ang mga magaganda, minsan nga ay tinatala pa natin ito.

Marami sa mga taong mas binibigyang importansya ay magandang bagay na nagpapasaya sa kanila kaysa sa pangit. Kung sa mga bata pa ay masaya na sila sa konting regalo na binibigay sa kanila, pero ang mga binata o dalaga kagaya ko ay masaya na ako pagnakikita ko ang pamilya ko na malaki ang guhit ng kanilang ngiti sa labi kahit maraming mga pagsubok ang dumating sa buhay. Kung ako ang tatanungin, isa sa pinakamasayang pangyayri sa aking buhay ngayong taon na ito ay ang magkaroon ng panahon sa aking mga kamag-anak sa Cebu City na kung saan mas nakilala ko ang aking mga tiyahin,at tiyuhin,tita at tito at mga pinsan ko na ngayon kulang nakilala. Sa isang malaking handaan, doon namin sinasaluhan ang mga napakaraming hinanda, chikahan doon, chikahan ditto, tawanan doon, tawanan dito, harutan at kantahan. Doon ko nararanasan kung ano ang saya noong nakikila at nakakasama mo ang mga kamag-anak mo galing sa ibang lugar. Mula ng dumating ako sa kanila tinanggap at tinuring nila akong isang anak hanggang sa ako ay umuwi dito sa Bukidnon.  At iyon ang isa sa pinakamasayang pangyayari sa aking buhay ngayung taon na ito.

Bawat mga pangyayri sa ating buhay ay dapat nating bigyang halaga sapagkat paminsan-minsan lamang ito mangyayari sa ating buhay. Upang hindi ko malilimutan ay sinusulat ko ito sa aking mumuntiang kwaderno na kung saan ay nakalagay doon lahat ng mga masasayang mga pangyayari sa aking buhay. Masarap talagang alalahanin ang mga masasayang mga pangyayari sa aking buhay kaya naman minsan kapag naiisip natin ito tayo ay napapangiti na lang at gumagaan an ating pakiramdam.

Estorya ng Walang Pighating Kagalakan

ni: CHAVY LYLANE GAY EDUAVE

Ang paggising sa pang araw-araw ay a ng isang dahilan kung bakit ako masaya, sapagkat ito ay nagdadala ng panibagong araw at panibagong pagsisimula at sa araw na ito, magbabago mo ang maling nagawa mo kahapon. Ginawa ng ating puong maykapal ang panoabagong araw upang maging responsible tayong mga taokung saan mababago natin ang mga desisyon natin sa buhay.

Pagkagising ko ay maayos ang sitwasyon ng aking pamilya, humihinga at nandoon ang mag kailangan ko upang mabuhay, pati na ang araw na nadama ko ang pagmamahal ng aking ama kung saan masaya kaming nagkukwentuhan, nagtatawanan lahat ng atensyon sa akin dahil sa isang problema kung saan nararanasan kung tumayong ikalawang ina’t ama sa aking  apat na batang magkakapatid dahil ang nanay at tatay ko ay naghiwalay bigla, naging osang peligro ito para sa akin sapagkat malililiit pa ang aking mga kapatid.

Ang bawat tao ay may iba’t-ibang dahilan sa buhay kung bakit tayo masaya, mapaliit man o malaking dahilan makikita mo ang ngiti ng nabubuhay sa kulay na dumadaloy sa mga kislap na mata patungo sa masayang ngiti. Marami man tayon g naging magandang alaala sa buhay may malilimutan talaga tayong saglit na pilit nating tinatandaankahit Malabo nang mangyari sa ating buhay. Ang tanging hiling ko lang na mauulit ang lahat ng masasayang ala-alang bumabalik pati na ang taong kasama mong bumubuo noon ay may iba na ngayon. Ang araw na iyon ay tapos na kaya e pikit ang mata at matulog na at bukas bagong yugto na naman ang naghihintay sa atin. Laban lang tayo sa life besh! Kahit patong-patong na ang mga problemang dumating sa ating buhay, huwag mong idaong ang sarili mo sa iisang masakit na alaala kahapon dahil marami pang dahilan ang naghihgintay sayo upang maging masaya ka’t maging matagumpay sa buhay natin, okay lang kung pagud kana. Magrelax ka, matulog ka kung gusto mo,huwaq mong ihubog ang iyong sarili sa problemang magpoproblema tungkol sa problema mo. Hayaan mo ang problemang lumutas sa sarili nitong problemang pinoproblema nito, labsa kana doon sa problema nya kung ang araw ay tapos na huwag kang mag-aalala may bagong simula na naghihintay sa bukas.

Kaligayahang Walang Kapantay

ni: CATHLEEN D. DELA CRUZ

Panibagong taon, panibagong mga pagsubok at panibagong pagkakataon upang itama ang ating mga pagkakamali sa buhay. Lahat ng tao ay may kaniya-kaniyang istorya ng buhay, may malungkot meron ding masaya.Sa buhay ng tao, hindi maiiwasan ang mga pagsubok na nagpapalakas saating loob. Ang ating mga kamalian na nagsisilbing instrumento upang matuto tayong lumaban sa hamon ng buhay. Ang aking buhay ay simple lamang.  Punong-puno ng mga pagsubok ngunit merong mga tao na tumutulong saakin upang maging matapang at maging matatag. Sa kabila nang lahat ng problemang aking hinarap,ito ako patuloy na lumalaban at bumabangon upang makamit ko ang aking mga pangarap sa buhay . Ang aking pamilya ang nagbibigay saakin ng lakas at sila rin ang aking kahinaan. Ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko ngayong taon ay ang pagbibigay saakin ng panginoon ng pagkakataon  upang makasama ko pa ang aking mga pamilya . Hindi lahat ng tao ay nagkakaroon ng pagkakataon na makasama ang kanilang mga mahal sa buhay ng mas mahabang panahon kaya akoy labis na mapalad sapagkat ang mga taong gusto kong makasama habangbuhay ay kasama ko parin hanggang ngayon.Gusto ko silang suklian sa lahat nga mga paghihirap na kanilang ginawa upang itaguyod ang aking edukasyon. Hindi man kami buo sa ngayon,  ngunit masaya na akong malaman na may pag asa pa para maging buo ulit kami. Hindi dahilan ang simpleng alitan para magka watak-watak ang aking pamilya habangbuhay.

 Walang perpekto sa mundo, lahat tayo ay nakakagawa ng mga kamalian ngunit hindi rin napapagod ang panginoon upang bigyan tayo ng pagkakataon upang itama ang ating mga pagkakamali . Lagi kong pinagdadasal ang kaligtasan nang aking buong pamilya. Hindi ko nakakasama ang aking pamilya araw-araw kaya't dinadaan ko sa dasal ang lahat. Hindi ako katulad ng ibang tao na nabiyayaan ng matinong ama .  Noon paman lagi ko nang hinihiling sa panginoon na sanay tulungan niya ang aking ama upang magbago na at sana'y baguhin na niya ang kaniyang di magandang asal. Habang akoy nag aaral sa malayo, lagi kong iniisip ang aking pamilya lalong-lalo na ang aking ina kung nasa mabuti ba silang kalagayan. Masakit isipin na ang taong inaasahan mo na umalalay sayo sa panahon na nahihirapan ka ay ang tao na nagiging dahilan kung bakit ka nasasaktan nang lubusan. Kahit ganoon paman ako'y nasisiyahan pa rin sapagkat hanggang ngayon ay nakakasama ko parin ang aking ama . Minsan naiisip ko kung bakit ganitong klase ang buhay na meron ako. Lagi nalang akong nasasaktan at lagi nalang nadudurog ang aking puso. Hindi man ganoon ka sigla ang aking buhay ,kuntento na ako kung anong meron ako ngayon.

Isa sa pinakamahalagang bagay na aking natutunan ay ang pagiging matatag sa kabila nang bumabaha na mga problema . Maraming beses na nangyari saakin na halos madurog na ako dahil sa dami nang problemang aking hinaharap. Maraming tao na minahal na natin ng lubos ngunit mas pinipili parin tayong iwan . Maraming tao na binigyan natin ng buong tiwala ngunit hindi kailanman binigyan ng halaga. Lahat nang mga pagsubok na iyan ay nalampasan ko dahil saaking pagiging positibo sa buhay. Dapat nating pahalagahan ang mga tao na nananatili saating tabi sa kabila nang ating kakulangan at palayain ang mga taong gustong umalis at mang iwan. Ngunit sa kabila nang mga masasakit na pangyayari, nananatili akong matatag sapagkat alam kong may rason kung bakit nangyari ang lahat nang iyon . Hindi dahilan ang problema para sumuko ka, kahit gaano man kalaki ang iyong problema manalig ka lamang.

Sa Kahuli-hulihang Kasayahan na Hindi Malilimutan

ni: LYNIE LOU L. TELERON

Ang kasalukuyan at buhay ko sa kinabukasan, ang buhay ay parang daloy patungo sa ating hinaharap, na kung saan matatanaw mo ang problema kalakip ng ating buhay magpakailanman, buhay na may nakaukit na kaligayahan at buhay na meron ding nakaukit na kalungkutan. Kasiyahan ang tunay na kaagapay sa aking matatamis na ngiti, ngunit minsan ang ngiting ito ay may bahid na nakaraan na hindi nakikita ng karamihan. Malimit man ang buhay natin dito sa mundo pero hindi mo masasabing ito'y magiging tulay sa masaya mong buhay.

Noong Mayo 17 2019, napag-isipan ng aking ina na magbakasyon pansamantala sa Cagayan de Oro City upang ipagdiwang ang kaarawan niya, kasama ang mga mahal namin sa buhay. Isa ito sa mga hindi ko makakalimutang araw sa kadahilanang madalas kong makikita ang aking ina na tumatawa sa subrang saya, at dulot ng kasiyahang 'yon kalungkutan at problema ko'y napawi. Masaya dahil sa pagkakataon 'yon nakita ko muli ang mahal ko sa buhay na puno ng kasiyahan at naramdaman ko rin ang pagmamahal nila sa pamilya sa simpleng pamamaraan ng aming buhay sa mga panahong 'yon. Hindi ko rin maalis sa'king isipan sa parehong araw ng aming pamamasyal, na sa gitna ng trapiko nagka-aberya ng kaunti ang sasakyan ng aking tiyuhin at sapilitan niya akong ipinatulak sa likod ng sasakyan upang makatulong sa  pagbalik ng makina. Hindi ko rin mawari sa isipan na nakakahiya pala ang aking ginawa sa gitna ng trapiko bilang isang babae, dahil sa pamamagitan ng aberyang 'yon nagdulot ito ng matinding traffic sa daan at ang suot ko ng araw na'yon ay mailking short lamang na sigurado akong  kitang-kita ang aking hita doon at talagang nakakahiya iyon para sa akin. Sa mundong ito, pamilya ang pangunahing dahilan sa aking mga ngiti, dahil sila ang mga taong kaya akong mahalin sa kabila ng aking ginagawa sa buhay, at sila din ang handang-handang magsakripisyo upang mapalaki ako ng maayos at may takot sa Diyos.

Sa pagtatapos, naway pahalagahan natin ang ating masasayang araw sa buhay dahil sa aking pansariling pananaw, ang buhay ay hindi dalawa ngunit ito’y isa lamang. Meron mang malulungkot na araw sa ating buhay, meron din namang kaagapay na kasiyahan sa ating buhay. Kasiyahan na kung saan bigay at biyaya ito sa'tin ng mga mahal natin sa buhay at Maykapal. Nakakaramdam man tayo ng hirap sa buhay, huwag din nating kalimutan na may mas naghihirap alang-alang sa ating buhay, ’yon ay ang ating mga mahal sa buhay. Hindi man kami mayaman tulad ng iba, pero mas mabuti na maging isa sa mga mahirap, dahil ang mahirap ay hindi takot maging isang mahirap at hindi takot makadanas ng simpleng buhay, hindi tulad ng karamihang mayayaman na hindi sanay sa simpleng buhay at takot maging isang mahirap. Kaya naman, pahalagahan natin ang ating buhay sa bawat araw na dumadaan dahil, hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa atin habang nandito pa tayo sa mundong ginagalawan natin ngayon.